|
| |
|
|
 Mihnet ile Ektirdiğim Gülleri,
Vardın Gittin Bir Soysuza Yoldurdun
Biz geliyoruz beyaz kafa; Şehirlerin kenarlarından, sokakların diplerinden, meydanların ücrasından kalkarak ayağa ve saçlarımızı en deli rüzgarlarda savurarak. Ve ağzımızda kıvrak şarkılarla ve bir gelincik tarlasında yuvarlanır gibi ve tepeden tırnağa bir ateş halinde, biz geliyoruz.
Dünyayı daha fazla sevmeye, insanı daha fazla anlamaya, hayatı daha fazla korumaya doğru koşuyoruz. Biz uçan kuşun, parlayan çiçeğin, sıcak ekmeğin ve gürül gürül akan ırmakların aşkıyız. Ve o kuş, o çiçek, o ekmek, o ırmaklar gelip şehrin ortasına saplayacaklar bıçaklarını ve bıçaklar Fırat kıyısındaki koyuna dahi adalet isteyecek. Ve hak sularını bulandıranlar, nokta kadar bir yer bile bulamayacaklar kalplerindeki karanlığı, kafalarındaki hesabı, ciğerlerindeki fiyatı saklamaya...
|
(Devamı... | 3211 bytes more | Yorumlar? |   | Lanetli Sınıf | Skor: 0) |
|
 |
| |
|
|
| |
 |
| Bir overlokçu kıza ilanı aşk! |
|
|
 Bize, "İşte İstanbul" diye gösterdikleri bu işkembe, bu kenar mahalle, bu Esenler, bu Bağcılar, milyonlarca trajediyi her sabah konfeksiyon atölyelerine, getir götür işlerine,
telefona bakılan ofislere, minibüs koltuklarına doğru akıtırken, bazen bir kara göz, bazen sahte bir sarışın saç çalınır gözlerime.
Adı belki "Avcılar Güzeli Y.," belki "Yenibosna Güzeli F.," belki de bir başka mahallenin veremli kızı "K." olan bu gözler ve bu saçlar, ağır koşullarla ağır hayalleri harmanlayarak ve çoğu kez bu harmanın altında ezilerek, yorgun ve hüzünlü bakışlarla süzülüp giderler zihnimizin arşivine doğru...
|
|
(Devamı... | 4433 bytes more | Yorumlar? | | Lanetli Sınıf | Skor: 0) |
|
|
|
|
|
|
| Toplam Üye: |
1493 |
| Aktif Üye: |
28 |
| Aktif Ziyaretçi: |
129 |
|
|
|
|
|
© Sfenks.net 2007 her hakki saklidir.
Sitedeki yazılar 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununca korunmaktadır.
Yazar ve Şairlerinden izin alınmadan, eserler, hiç bir ortamda kullanılamaz.
Yazilarin her türlü hukuki sorumlulugu yazi sahibine aittir
|
H.P.Lovecraft - Yabancı
Lanetli Sınıf yazılarının kimlerin içinde neleri tutuşturduğunu bir miktar tahmin etmekle birlikte, asıl etkileri konusunda tam da bir fikir sahibi değilim. 
İki ucundan tutup biraz çekiştirsek, genişler mi hayat? "Çıkarın bizi burdan" diye bağırıyor adam Ağır Roman'da. 
Ey hayatın yağız çocukları... asi ruhlar... rüzgar ve güneş aksanlı serseriler... yetişin... bir bıçak kavgasının ortasında kaldık bugünlerde. Façasını bozduğumuz züppeler, beyaz yumurta kafalı saray çocukları, sakin ve silahsız yakaladı sicilimizi. Adam yaralama, hesaba çekme, mekan basma ve namus cinayeti türünden her biri kendi içinde fiyakalı suçlar işledik. 
Haberlerin içinden bir haber öylesine akıp gidiyor. Sakin ve normal bir tarzda anlatıyor Ntv'nin spikeri: 'x semtinde yeni bir diyet ve vejeteryan lokantası açıldı. Yemekler İtalyan usulü hazırlanıyor. Menüde her yemeğin içinde ne kadar yağ, ne kadar kolesterol bulunduğu belirtilmiş.' 
'Benim meselem mühim mesele' diyor Müslüm Gürses bir şarkısında ve aklımızın ince kıvrımlarında dolaştırıp bu sözü, meselenin vehametini tartıyoruz. Bizim meselemiz dünyanın en kadim meselesidir. Yeşil seccadelerimiz, ezan okuyan saatlerimiz, duvarlarımızdaki resimler, vitrinlerimizin oymaları, çekyatlarımızın kumaşı, duvar halılarımızın geyikleriyle dalga geçenlerle aramızdaki kültürel, sosyal, politik ve ekonomik uçurum her iki tarafın aklına başka dünyalar koymuştur.
Hey en arkadaki, hey sen! Toplu resimlerin en köşesinde ve en gerisinde duran. Vitrinlerin dışında ve uzağında duran sen. Cici yerlere alınmayan, kaloriferli mekanlara sokulmayan, şehrin kenarında tutulan kara çocuk! 
Ömrümüzün günleri değil yaşadığımız; her gün yeni bir hayatı yaşıyoruz sanki. Herşey yeniden ve başka olasılıklarla başlıyor. Bizse, karşılaştığımız yeniyi, alışkın olduğumuz eskinin diline tecüme etmeye, onun kalıbına göre şekillendirmeye çalışıyoruz. 
